دیگوکسین
Digoxin
به این نام‌ها هم فروخته می‌شود: Lanoxin
مقدار معمول برای کلان‌سالان
مقدار دوا را داکتر تعیین می‌کند و با معاینهٔ خون کنترول می‌شود. مقدار معمول نگهدارنده برای کلان‌سالان: ۶۲.۵ تا ۲۵۰ مایکروگرام روزانه یک بار (در سالخوردگان و مریضی گرده کمتر).
شاید داکتر شما مقدار دیگری تجویز کند. مقدار دوا برای اطفال به وزن آن‌ها بستگی دارد.
عوارض جانبی
عوارض معمول
- دلبدی
- بی‌اشتهایی
- اسهال
- خستگی
عوارض جدی — کمک بگیرید
اگر این نشانه‌ها را دیدید، مصرف دوا را بس کنید و فوراً به داکتر مراجعه کنید:
- استفراغ
- گیجی
- زرد یا سبز دیدن اشیا
- ضربان آهسته یا نامنظم قلب (علایم مسمومیت)
در این حالات مصرف نکنید یا با احتیاط مصرف کنید
- بعضی مشکلات ریتم قلب (بلاک قلبی، سندروم WPW)
- کمبود پتاسیم (خطر مسمومیت را زیاد می‌کند)
- مریضی گرده (مقدار کمتر لازم است)
- سالخوردگان (با احتیاط)
تداخل‌ها
دواهایی که با این دوا تداخل دارند.
جدی۲ دوااین دواها را با هم مصرف نکنید، مگر این‌که داکتر بگوید.
متوسط۱۵ دواتنها با احتیاط با هم مصرف کنید. از داکتر یا دواساز بپرسید.
- ازیترومایسین
می‌تواند سطح دیگوکسین را بالا ببرد؛ متوجه دلبدی، کندی نبض یا تغییر دید باشید.
- اینداپامید
کم شدن پتاشیم خون به سبب دوای ادرارآور، خطر مسمومیت با دیگوکسین را بالا می‌برد.
- بیزاکودیل
استفاده زیاد از دواهای ملین (ضد قبضیت) می‌تواند پتاشیم را کم کند و خطر مسمومیت با دیگوکسین را زیاد کند.
- تلمیسارتان
تلمیسارتان می‌تواند سطح دیگوکسین را در خون بالا ببرد؛ سطح آن باید آزمایش شود.
خفیف۴ دوامعمولاً مشکلی ندارد، اما به داکتر خود بگویید.
- اسپغول
فایبر ممکن است جذب دیگوکسین را کم کند؛ دوزها را با فاصله بخورید.
- تیامازول (میتیمازول)
با پایین آمدن سطح هورمون تیروئید، سطح دیگوکسین می‌تواند بلند برود؛ ممکن است دوز نیاز به تنظیم داشته باشد.
- سیتاگلیپتین
سیتاگلیپتین می‌تواند سطح دیگوکسین را در خون کمی بالا ببرد؛ ممکن است تحت نظر گرفتن لازم باشد.
- کاربیمازول
با پایین آمدن سطح هورمون تیروئید، سطح دیگوکسین می‌تواند بلند برود؛ ممکن است دوز نیاز به تنظیم داشته باشد.