مرض شکر نوع دوم
Type 2 diabetes
مرض شکر نوع دوم یک مریضی دوامدار است که در آن بدن انسولین را درست استفاده کرده نمی‌تواند و شکر در خون بلند می‌رود. این مریضی بیشتر در کلان‌سالان، به‌خصوص کسانی که وزن زیاد دارند یا کم تحرک هستند، پیدا می‌شود و در افغانستان رو به افزایش است. اگر کنترول نشود به چشم، گرده، اعصاب، پاها و قلب صدمه می‌زند، اما با مراقبت درست بیشتر مریضان زندگی صحتمند دارند.
علایم
- تشنگی زیاد
- ادرار زیاد، به‌خصوص در شب
- خستگی و ضعف
- تاری دید
- دیر جور شدن زخم‌ها
- سوزش یا بی‌حسی دست‌ها و پاها
- در شروع اکثراً هیچ علامه ندارد و فقط با معاینه خون معلوم می‌شود
علت‌ها
- وزن زیاد، به‌خصوص چاقی شکم
- کم تحرکی
- مرض شکر در پدر، مادر، برادر یا خواهر
- سن بالاتر از ۴۰ سال
- غذای پر از شکر، نان سفید، برنج و روغن زیاد
- مرض شکر در وقت حاملگی
جلوگیری
- وزن خود را در حد مناسب نگه دارید
- بیشتر روزها حداقل ۳۰ دقیقه پیاده‌روی یا ورزش کنید
- سبزی، لوبیا و نان سبوس‌دار زیاد، و شکر، چای شیرین و نوشابه کم بخورید
- سگرت نکشید
- بعد از ۴۰ سالگی، یا زودتر اگر در فامیل مرض شکر است، شکر خون را منظم معاینه کنید
تداوی
- غذای صحی و ورزش منظم اساس تداوی است
- تابلیت‌هایی مانند متفورمین که داکتر توصیه می‌کند
- بعضی مریضان به پیچکاری انسولین ضرورت دارند
- معاینه منظم شکر خون، HbA1c، فشار خون، گرده‌ها و چشم‌ها
- هر روز پاهای خود را برای زخم ببینید
- بدون داکتر دوای شکر را شروع، قطع یا تغییر ندهید
پرسش‌های معمول
آیا مرض شکر نوع دوم علاج قطعی دارد؟
مرض شکر نوع دوم معمولاً علاج قطعی ندارد، اما به خوبی کنترول می‌شود. کم کردن وزن، غذای صحی و تحرک در بعضی مریضان شکر خون را نورمال می‌سازد و گاهی ضرورت به دوا کم می‌شود.
آیا با مرض شکر می‌توانم روزه بگیرم؟
بعضی مریضانی که شکر شان خوب کنترول است می‌توانند روزه بگیرند، اما برای بعضی دیگر، به‌خصوص کسانی که انسولین یا بعضی تابلیت‌ها استفاده می‌کنند، خطرناک است. چند هفته پیش از رمضان با داکتر خود مشوره کنید تا دوا و معاینه شکر تان تنظیم شود.