شایع، واقعی و قابل تداوی
افسردگی و اضطراب (تشویش) حالت‌های صحی شایع هستند. بسیاری از مردم افغانستان از دست دادن عزیزان، بیجا شدن، مشکلات اقتصادی و سال‌ها فشار روانی را تجربه کرده‌اند، و این‌ها می‌توانند به همان اندازه که بالای بدن اثر می‌کنند، بالای روان نیز اثر کنند. افسردگی و اضطراب ضعف، کمبود ایمان یا چیزی برای شرمندگی نیست. این‌ها مریضی هستند، و با حمایت درست بیشتر مردم بهتر می‌شوند.
علایم افسردگی
- احساس غم، پوچی یا ناامیدی در بیشتر اوقات روز، برای دو هفته یا بیشتر
- از دست دادن علاقه یا لذت از چیزهایی که قبلاً خوش تان می‌آمد
- زیاد یا کم خوابیدن، یا تغییر در اشتها
- احساس خستگی، سستی یا بی‌انرژی بودن
- احساس بی‌ارزشی یا گناه، یا مشکل در تمرکز
- دردهای بدن، سردردی یا خستگی بدون یک دلیل جسمی روشن
علایم اضطراب
- همیشه تشویش داشتن و نتوانستن که آن را بس کنید
- احساس بی‌قراری، تنش یا زود قهر شدن
- تپش تند قلب، کوتاهی نفس، عرق کردن یا لرزیدن
- مشکل در خواب به دلیل فکرهای پریشان
چه چیزی کمک می‌کند
- با کسی که به او اعتماد دارید صحبت کنید: یکی از اعضای خانواده، یک دوست، یک ریش‌سفید یا کارمند صحی. شریک ساختن بار دل کمک می‌کند.
- یک برنامه روزمره داشته باشید، با وقت منظم غذا و خواب.
- هر روز بدن خود را حرکت دهید، مثلاً با قدم زدن.
- با مردم در تماس بمانید، حتی وقتی دل تان می‌خواهد تنها باشید.
- اگر ایمان به شما آرامش می‌دهد، نماز و دعا هم می‌تواند در کنار تداوی یک حمایت باشد.
- از تابلیت‌های خواب یا دواهای دیگری که داکتر تجویز نکرده، استفاده نکنید.
تداوی مؤثر است. داکتر یا مشاور می‌تواند مشوره روانی (صحبت با مشاور) و گاهی دوایی را که داکتر تجویز می‌کند، پیشنهاد کند.
چه وقت به داکتر مراجعه کنید
اگر این احساسات بیشتر از دو هفته دوام کند، یا کار، درس یا مراقبت از خانواده را برای شما مشکل سازد، به داکتر مراجعه کنید. اگر شما یا کسی که می‌شناسید فکر پایان دادن به زندگی یا آسیب رساندن به خود را دارد، تنها نمانید: به یک شخص نزدیک بگویید و فوراً به نزدیک‌ترین شفاخانه بروید.
لازم نیست با این حالت تنها روبرو شوید. از طریق اپلیکیشن به شکل محرمانه با یک داکتر مشوره کنید یا به کلینیک بروید.
